Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διασκέδαση μέχρι θανάτου - Neil Postman



Ο Neil Postman ήταν επιφυλακτικός απέναντι στις υποσχέσεις της τηλεόρασης και του Silicon Valley για ένα λαμπρό κόσμο. Φοβόταν, όπως ο Άλντους Χάξλεϋ, ότι θα μας καταστρέψουν αυτά που αγαπάμε. Κάναμε την πολιτική, τη θρησκεία, την ιστορία, τις σχέσεις διασκέδαση (infotainment ήταν ο όρος που εισήγαγε) και περιχαρείς διασκεδάζουμε τη σύγχυσή μας στον ωκεανό της πληροφόρησης, της δικτύωσης. 


Η μεταστροφή από τον επίμοχθο έντυπο λόγο των επιχειρημάτων στον σύντομο εντυπωσιοθηρικό, ως το κύριο χαρακτηριστικό του δημόσιου λόγου της σύγχρονης εποχής, εντοπίζεται από την έλευση της τηλεόρασης και αποκτά νέα ιστορική σημασία με τα σημερινά Social Media. Τα νέα μέσα επικαθορίζουν το είδος του λόγου που χρησιμοποιούμε για να επικοινωνούμε και να κατανοούμε τη ζωή. Το scroll down του Facebook και του Twitter, δεν διαφέρει από το «Ας προχωρήσουμε στο επόμενο θέμα...» της τηλεόρασης, η οποία ερμηνεύει και παρουσιάζει την πραγματικότητα με μικρές κατακερματισμένες και εύπεπτες ιστορίες του τελευταίου εικοσιτετραώρου. Η έμφαση στο εφήμερο και διασκεδαστικό, αποπροσανατολίζει τους ανθρώπους και εντέλει τους καθιστά ανήμπορους μπροστά στον καταιγισμό των εξελίξεων. Αυτή η άγνοια, ανημποριά, σύγχυση είναι και ο θάνατος του Ανθρώπου κατά τον Neil Postman.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πολιτισμός της εικόνας και εκπαίδευση - Γιώργος Πλειός

Ο Γιώργος Πλειός στο βιβλίο του «Πολιτισμός της εικόνας και εκπαίδευση», ερευνά και αναλύει το φαινόμενο του εξεικονισμού της εκπαίδευσης, απότοκο της επικράτησης του πολιτισμού της εικόνας σε κάθε θεσμό της κοινωνίας.

Εκπαίδευση στα ΜΜΕ - David Buckingham

Το βιβλίο αποτελείται από 12 κεφάλαια χωρισμένα σε τέσσερα μέρη:
Στο «Κεφάλαιο 1. Γιατί πρέπει να διδάσκονται τα ΜΜΕ;» ο Buckingham εξηγά ότι η εκπαίδευση στα ΜΜΕ (media education) είναι η διαδικασία διδασκαλίας και μάθησης των μέσων ενώ αλφαβητισμός στα ΜΜΕ (media literacy) είναι το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αποκτούν οι εκπαιδευόμενοι. Τονίζει, επίσης, τους λόγους για τους οποίους η εκπαίδευση στα Μέσα χρειάζεται να εισαχθεί στα σχολεία. Ακόμη, καταγράφει την ιστορική εξέλιξη του πεδίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και μέσω της κριτικής του προστατευτικού/αμυντικού μοντέλου προτείνει ένα νέο παράδειγμα εκπαίδευσης στα ΜΜΕ που δεν έχει ως αφετηρία την άποψη ότι τα ΜΜΕ είναι οπωσδήποτε και αναπόφευκτα επιβλαβή, ούτε ότι οι νέοι είναι απλώς παθητικά θύματα της επιρροής τους. Αντίθετα, υιοθετεί μια προσέγγιση εστιασμένη στους μαθητές, με αφετηρία τις γνώσεις και τις εμπειρίες που οι νέοι έχουν ήδη από τα ΜΜΕ, και όχι τις διδακτικές επιταγές των εκπαιδευ…

Για την αναγκαιότητα της Εκπαίδευσης στα Μέσα

«Όταν αλλάζουμε τον τρόπο που επικοινωνούμε, αλλάζουμε την κοινωνία». Clay Shirky
Προβλέπεται ότι τα Μέσα, σε όλες τους τις μορφές, θα μεγαλώσουν έως και 100 φορές σε σχέση με τον τωρινό τους όγκο μέσα στην επόμενη δεκαετία. Οι μαθητές είναι και θα συνεχίσουν να είναι εκτεθειμένοι στα μαζικά Μέσα όσο καμία άλλη γενιά στην ιστορία. Η σύγκλιση πληροφόρησης, τεχνολογίας, ελεύθερου χρόνου και εργασίας αναδεικνύει την επικοινωνία –πολυτροπική και πολυμεσική– ως το σημείο αναφοράς και το διακύβευμα των σύγχρονων κοινωνιών.
Το απίστευτο εύρος πληροφόρησης δεν δημιουργεί αυτομάτως περισσότερο πληροφορημένο πληθυσμό, αλλά ίσως το αντίθετο, έναν περισσότερο συγχυσμένο πληθυσμό. Όπως, άλλωστε, παρατηρεί ο Thomas Eriksen στο βιβλίο του «Η τυραννία της στιγμής», ο άνθρωπος αντιμέτωπος με την απεραντοσύνη ενός ωκεανού πληροφορίας, δε μαθαίνει πλέον να κολυμπά, μαθαίνει απλώς να μην μπορεί να χορτάσει αν δεν τον πιει ολόκληρο. Συνεπώς, στο σημερινό περιβάλλον -του «χρόνου χωρίς χρόνο» κατά τον Fusar…