Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Teaching the Media - Len Masterman


Το βιβλίο του Len Masterman Teaching the Media” (1985) θεωρείται σταθμός στο θέμα της εκπαίδευσης στα Μέσα.

Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι λόγοι που καθιστούν την εκπαίδευση στα Μέσα απαραίτητη. Ακολούθως, στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται αναφορά στη μεθοδολογία της διδασκαλίας των Μέσων και πώς αυτή μετατρέπεται σε μη ιεραρχική βασισμένη σε διάλογο-αναστοχασμό-δράση. Στο τρίτο κεφάλαιο, η σχέση της εκπαίδευση με τα Μέσα παρουσιάζεται ιστορικά. Η εκπαίδευση στα Μέσα στη Βρετανία μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι ξεκίνησε το 1933 με την έκδοση του μικρού βιβλίου "Culture and Environment" των F.R. Leavis και Denys Thompson. Το βιβλίο ήταν ένα εγερτήριο σάλπισμα αντίστασης απέναντι στη διαφθορά του πολιτισμού από τα μαζικά μέσα. Το πολύ σημαντικό τέταρτο κεφάλαιο περιλαμβάνει τους τομείς που αναπόφευκτα θα προσεγγιστούν σε μια ενότητα εκπαίδευσης στα Μέσα: ιδιοκτησία και έλεγχος των ΜΜΕ, οργανωτική δομή, το κράτος και οι νόμοι, αυτορρύθμιση, οικονομικοί παράγοντες, διαφημίσεις, το κοινό, το προσωπικό των Μέσων κ.λπ. Στο πέμπτο κεφάλαιο, αναλύεται η ρητορική των Μέσων, ενώ στο έκτο θέματα ιδεολογίας. Το έβδομο κεφάλαιο, καταπιάνεται με το κοινό και το πώς αυτό ορίζεται από διάφορες σκοπιές. Το όγδοο και τελευταίο κεφάλαιο, ασχολείται με την εφαρμογή της εκπαίδευσης στα Μέσα στα διάφορα γνωστικά αντικείμενα, αλλά και σε προγράμματα εκτός σχολείου.

Η κεντρική θέση του Masterman είναι ότι τα παιδιά μέσω της εκπαίδευσης στα Μέσα θα αναπτύξουν κριτική αυτονομία που θα τους οδηγήσει στο να απομυθοποιούν τα μηνύματα των Μέσων ακόμα και στην απουσία του δασκάλου (ή κάποιου εξωτερικού ενισχυτή/εμψυχωτή). Ακόμη, αξίζει να σημειωθεί ότι διατηρούσε επιφυλακτική θέση ως προς την παραγωγή, πιστεύοντας ότι η παραγωγή περιεχομένου από τα παιδιά ισοδυναμεί με την απλοϊκή μίμηση των κυρίαρχων συμβάσεων και ιδεολογικών αφηγήσεων των Μέσων. Σε γενικές γραμμές, εφιστούσε την προσοχή στην «τεχνικιστική παγίδα», όπως την αποκαλούσε, κατά την οποία η εκπαίδευση στα Μέσα εκπίπτει σε διαδικασία εκμάθησης και εφαρμογής τεχνικών διαδικασιών, απεμπολώντας το βασικό κριτικό χαρακτήρα της.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πολιτισμός της εικόνας και εκπαίδευση - Γιώργος Πλειός

Ο Γιώργος Πλειός στο βιβλίο του «Πολιτισμός της εικόνας και εκπαίδευση», ερευνά και αναλύει το φαινόμενο του εξεικονισμού της εκπαίδευσης, απότοκο της επικράτησης του πολιτισμού της εικόνας σε κάθε θεσμό της κοινωνίας.

Εκπαίδευση στα ΜΜΕ - David Buckingham

Το βιβλίο αποτελείται από 12 κεφάλαια χωρισμένα σε τέσσερα μέρη:
Στο «Κεφάλαιο 1. Γιατί πρέπει να διδάσκονται τα ΜΜΕ;» ο Buckingham εξηγά ότι η εκπαίδευση στα ΜΜΕ (media education) είναι η διαδικασία διδασκαλίας και μάθησης των μέσων ενώ αλφαβητισμός στα ΜΜΕ (media literacy) είναι το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αποκτούν οι εκπαιδευόμενοι. Τονίζει, επίσης, τους λόγους για τους οποίους η εκπαίδευση στα Μέσα χρειάζεται να εισαχθεί στα σχολεία. Ακόμη, καταγράφει την ιστορική εξέλιξη του πεδίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και μέσω της κριτικής του προστατευτικού/αμυντικού μοντέλου προτείνει ένα νέο παράδειγμα εκπαίδευσης στα ΜΜΕ που δεν έχει ως αφετηρία την άποψη ότι τα ΜΜΕ είναι οπωσδήποτε και αναπόφευκτα επιβλαβή, ούτε ότι οι νέοι είναι απλώς παθητικά θύματα της επιρροής τους. Αντίθετα, υιοθετεί μια προσέγγιση εστιασμένη στους μαθητές, με αφετηρία τις γνώσεις και τις εμπειρίες που οι νέοι έχουν ήδη από τα ΜΜΕ, και όχι τις διδακτικές επιταγές των εκπαιδευ…

Για την αναγκαιότητα της Εκπαίδευσης στα Μέσα

«Όταν αλλάζουμε τον τρόπο που επικοινωνούμε, αλλάζουμε την κοινωνία». Clay Shirky
Προβλέπεται ότι τα Μέσα, σε όλες τους τις μορφές, θα μεγαλώσουν έως και 100 φορές σε σχέση με τον τωρινό τους όγκο μέσα στην επόμενη δεκαετία. Οι μαθητές είναι και θα συνεχίσουν να είναι εκτεθειμένοι στα μαζικά Μέσα όσο καμία άλλη γενιά στην ιστορία. Η σύγκλιση πληροφόρησης, τεχνολογίας, ελεύθερου χρόνου και εργασίας αναδεικνύει την επικοινωνία –πολυτροπική και πολυμεσική– ως το σημείο αναφοράς και το διακύβευμα των σύγχρονων κοινωνιών.
Το απίστευτο εύρος πληροφόρησης δεν δημιουργεί αυτομάτως περισσότερο πληροφορημένο πληθυσμό, αλλά ίσως το αντίθετο, έναν περισσότερο συγχυσμένο πληθυσμό. Όπως, άλλωστε, παρατηρεί ο Thomas Eriksen στο βιβλίο του «Η τυραννία της στιγμής», ο άνθρωπος αντιμέτωπος με την απεραντοσύνη ενός ωκεανού πληροφορίας, δε μαθαίνει πλέον να κολυμπά, μαθαίνει απλώς να μην μπορεί να χορτάσει αν δεν τον πιει ολόκληρο. Συνεπώς, στο σημερινό περιβάλλον -του «χρόνου χωρίς χρόνο» κατά τον Fusar…